witryna

Po II wojnie świat., kiedy przygasły spory teoret. pomiędzy poszczególnymi kierunkami psychologii, zaczęły pojawiać się próby kompromisów i fuzji. Psychoanaliza uległa wpływom behawioryzmu (J. Dollard i N.E. Miller); na pograniczu psychoanalizy i fenomenologii powstała psychologia humanistyczna (C. Rogers, A. Maslow). Rozwinął się neobehawioryzm, który od dawna przez E.C. Tolmana miał silne związki z psychologią postaci, a także swoiste problemy z integracją różnych modeli warunkowania (E.R. Guthrie). W latach 60. zaznaczyła się w psychologii nowa tendencja do interpretowania jej przedmiotu w kategoriach regulacji. W USA została opublikowana teoria planów G.A. Millera, E. Galantera i K.H. Pribrama, w Belgii teoria motywacji ludzkiej J. Nuttina, a w Polsce teoria czynności T. Tomaszewskiego. Wszystkie te, niezależnie od siebie powstałe koncepcje połączyło przekonanie, że aktywność człowieka ma charakter czynności, tz